Oliwin jest kamieniem szlachetnym pochodzącym z grupy krzemianów. Swoją nazwę wywodzi od słowa olive znaczącego po łacińsku oliwa, ze względu na swój charakterystyczny kolor o zielonym zabarwieniu. Możemy spotkać oliwiny o barwie brązowej, czarnej, wyjątkowo białej i przeźroczystej. Barwa jest warunkowana strukturą wewnętrzną i składem chemicznym. Często zawiera domieszki tytanu, chromu i glinu. Wyróżnić możemy kilka odmian: perydot, dunit, fajalit, forsteryt, chryzolit. Jedna z ważniejszych cech jest dwójłomność, polegająca na podwojeniu dolnych fasetek. Twardość w skali Masha: 6-7,6. Minerały te są kruche i twarde. Wykazują asteryzm polegający na pojawianiu się na ich powierzchni smug światła, które układają się w kształt gwiazdy. Spowodowane jest to zazwyczaj obecnością inkluzji. W przypadku kamieni barwnych jest to cecha jak najbardziej pożądana. Obecność obcego ciała w masie kryształu, czy naturalne pęknięcie dodaje wdzięku i uroku. Kamienie z wrostkami znajdują szerokie zastosowanie w jubilerstwie i są bardzo pożądane przez mistrzów sztuki jubilerskiej i indywidualnych odbiorców. Oprawia się w nie pierścionki zaręczynowe, złotą i srebrną biżuterię, kolczyki, bransoletki., a każdy kamień wygląda niepowtarzalnie.
Oliwin ceniony był już w starożytności, wydobywany już 3500 lat temu. Na przestrzeni wieków zmieniała się jego nazwa. Rzymianie dali mu nazwę topazus, w czasach Średniowiecza gdy złoża oliwinu odkryto w Europie nazwano go chryzolit – złoty kamień, był bardzo pożądany przez hierarchów kościelnych. Oliwin nazywany jest również – peridot od francuskiej nazwy tego kamienia. Dzisiaj eksploatuje się złoża oliwinu w Erytrei, Tanzanii, Brazylii, na Sri Lance w Pakistanie. Z Birmy i Australii pochodzą duże, przezroczyste kryształy o zabarwieniu oliwkowym lub ciemnozielonym. Z Meksyku oliwkowo brązowe. Z Egiptu – czyste o zabarwieniu soczystej zieleni. W USA wydobywa się oliwiny w postaci ziarnistych skupień, w Kenii mają postać kryształów o barwie brązowej. Znane są również bogate złoża na Madagaskarze.
Oliwin ze względu na swoje piękne zabarwienie wykorzystywany był już od zamierzchłych czasów w jubilerstwie, jako ozdoba wszelkich wyrobów poczynając od pierścionków, kolczyków, zawieszek, bransoletek, a kończąc na pierścionkach zaręczynowych, obrączkach ślubnych czy wszelkich innych wyrobach jubilerskich. A to wszystko ze względu na swój niepowtarzalny urok, jak również właściwości jakie mu przypisywano. Miał uspokajać nerwy, być lekarstwem na depresję i sprawcą dobrego humoru. Swoją mocą miał dodawać stanowczości i odwagi ludziom niepewnym siebie. Polecano terapie z napojów w których moczono ów kamień oraz zalecano pić z naczyń zrobionych z oliwinu. Miał posiadać właściwości oczyszczające organizm z toksyn, poprawiając przyswajanie przez organizm mikroelementów i witamin. Przemywanie wodą wrzodów i wyprysków miało przyspieszać ich leczenie.
W jubilerstwie szczególną wartością cieszą się kamienie o zabarwieniu złocisto zielonkawym, również oliwin gwiaździsty i kocie oko powstały przez inkluzję. Najczęściej szlifuje się perydoty szlifem schodkowym, tabliczkowym i brylantowym, szczególnie wówczas gdy oprawia się go w złoto, pierścionki zaręczynowe czy obrączki ślubne.
Oliwiny wykorzystuje się również jako surowiec przy produkcji materiałów ogniotrwałych, czy technicznego szkła kwarcowego, jest bardzo ceniony i poszukiwany przez kolekcjonerów, ma szczególne zastosowanie w jubilerstwie poprzez swoją ciekawą i oryginalna i niepowtarzalną barwę.
